بحث وجدلهایمان که ـ هیچ وقت تمام نمی شدند ـ به انتها که می رسید،به شوخی میگفتی اگرسراغم به « آنجا» افتاد،برای ملاقات که آمدی،یه وقت گدابازی در نیاری ،ساندیس بیاری وجلوی زندانبان آبرومو ببری،رانی بیار...

و چقدر آن تصورات دور بودند و به شوخی می ماندند و می خندیدیم....

اما،حالا که این همه وقت از دستگیریتان گذشته، آن هم به دلایلی که باز هم دورند و به شوخی می مانند!!!،ملاقات عمومی که چه عرض کنم،بعد از این همه وقت،با خانه تان هم تماس نگرفتی....

این است چیزی که اسمش را گذاشته اند شرایط نامعلوم تو....